Zaterdag 30 EN Zondag 31 augustus 2025 hbvl.be 19 een streep in de rivier trekt. Ludo bestelt een blonde Affligem, waarna Nicola besluit om hem te volgen. “Heb je ook iets om te knabbelen?” vraagt Philippaerts senior aan de ober. “Een beetje paprikachips? We zullen er nog maar van genieten, hé”, glimlacht hij. Terwijl de ober terugwandelt naar zijn geïmproviseerde toog, is Nicola nog vol vertwijfeling over zijn bestelling. “Eén van mijn beste vrienden is de zoon van de eigenaar van brouwerij Martens. Hij gaat niet blij zijn als hij leest dat ik hier een Affligem dronk.” In de zomerbar gaat de telefoon van Ludo nog een paar keer over, maar ondertussen zijn we al gewend aan het opvallende belsignaal van een klassieke draaitelefoon. “Op een normale dag wordt papa zo’n drie tot vijf keer per uur gebeld”, vertelt Nicola, terwijl Ludo druk in gesprek is. “Wij kijken daar niet meer van op. Dat hoort er nu eenmaal bij.” Naast paardenhandel is topsport nog steeds een groot deel van jullie leven. Wat voor een papa is Ludo naast de piste? Nicola: “Hij is en blijft een sportman in hart en nieren, dus je zal hem zeker horen vloeken als wij strafpunten krijgen. Vroeger begon hij soms al af te lopen als we nog maar uit de piste kwamen. Nu hebben we allemaal geleerd dat het slimmer is om de rust te bewaren en op een later moment te overlopen wat er beter kon.” Ludo: “Voor mij is dat verschrikkelijk moeilijk, omdat ik daar sta met verschillende petten. Ik ben hun vader, maar ook hun trainer en de eigenaar van hun paard. Ik kan niet altijd zeggen dat het goed was, want af en toe moet je je kinderen triggeren, zodat ze een hoger niveau kunnen halen. Ik besef dat ik soms heel hard ben voor hen, maar als je sommige voetbaltrainers hoort roepen, weten de spelers ook meteen hoe laat het is.” Als je kinderen een fout maken, kom je daar later nog op terug? Ludo: “Ik probeer hen vooral zo weinig mogelijk met de kop tegen de muur te laten lopen. In de paardensport kan dat al snel heel veel geld kosten. Als we samen een parcours verkennen, merk je heel goed dat zij een mening hebben, maar ik heb natuurlijk ook mijn ervaring. Soms focus ik me volledig op de aankoop van paarden. Daarvoor ben ik veel onderweg, maar dat reizen is heel zwaar aan het worden. (zucht diep) Vliegtuig in, vliegtuig uit. Hotel in, hotel uit. Als ik eens thuis ben zonder verplichtingen, kan ik er nooit echt van genieten. Dan heb ik altijd mijn gsm bij de hand, zodat ik toch kan bellen of mails beantwoorden. Ik kan dat blijkbaar niet goed loslaten.” We zijn nog niet zo lang aan het praten, maar je telefoon heeft al een paar keer gerinkeld. Durf je je gsm nooit uitzetten? Ludo: “Dat doe ik alleen als we op vakantie zijn. Dan werk ik ’s morgens een uurtje of twee en lukt dat beter om de rest van de dag afstand te nemen. Thuis is dat vrijwel onmogelijk, daar heb ik altijd het gevoel dat ik moet doordoen. Ik woon ook waar ik werk, dan zie je snel wat er nog allemaal moet gebeuren.” Nicola: “Zelfs als papa met vakantie is, blijft thuis alles draaien. Er staan heel veel paarden in onze stallen die voortdurend verzorgd moeten worden. Je moet altijd bereikbaar blijven, ook al zit je aan de andere kant van de wereld.” We babbelen op het schaduwrijke terras van Amitié, maar buiten drukt de hitte nog altijd op onze schouders, waardoor we besluiten de geplande paarse wandelroute op ons verlanglijstje te schrijven voor een volgende keer. We gaan voor een haalbaar ommetje rond de Maasplassen, dat onze stappenteller niet op hol brengt, maar ons wel de mooiste plekjes van jachthaven De Spaanjerd toont. “Ik heb hier vroeger nog een boottochtje met vrienden gemaakt”, herinnert Ludo zich. “Dat was heerlijk toen. We willen altijd maar op vakantie naar het buitenland, maar dicht bij huis is het ook heel schoon.” Na onze wandeling kiezen we een plekje uit onder een van de parasols van zomerbar Maasgenotjes, waar we een mooi zicht hebben over de jachthaven. De zon laat het water van de Maas schitteren, terwijl in de verte een plezierbootje We babbelen op het schaduwrijke terras van Amitié, waar de geur van lavendel en kleurrijke bloemen ons tegemoetkomt. © Boumediene Belbachir Nicola: “Ik bewonder papa zijn gedrevenheid. Hij is met niks begonnen en is nu eigenaar van één van de grootste stallen van Europa.” © Boumediene Belbachir Lees verder op pagina 20 .
RkJQdWJsaXNoZXIy MjkyODgz